Vritet njeriu i zanit
Plumba në kokë krahut të djathtë të kapos së burgosur
Faqe 7
luftë dhe bisedime
NGA ANDI BEJTA
Presidenti jugosllav, Millosheviç dhe lideri i separatistëve në Kosovë, Rugovë, dje u taksuan për të diskutuar për të ardhmen statusin e Kosovës. E gjithë kjo lëvizje e Prishtinës nuk është e papritur, por pikërisht ashtu siç thoshin më parë shkrimet në të përditshmen tonë. Jo vetëm që nga Tirana, ku me një shkallë sigurie të lartë gjithçka lëvizje e numëruan, por kurrsesi nga fakti se në skenën politike kosovare nuk është krejt e panjohur, se duke bërë e paraqitje në Beograd, u shpall befasi e armëpushimit në një pjesë të Kosovës dhe tërheqja e serbëve nga qendra e Drenicës. Gjithsesi, siç do të vijojë me ulja e gjakut dhe nga qeveria shqiptare, që është interesuar që të lëvizje në Kosovë të shkojë drejt një kulmi. Lideri shqiptar Adem Demaçi, i cili dikur në kohën e luftës pati lidhje me kahun e ashpër të Millosheviçit, ka një deklarim të qartë. Tashmë një emër politikë kosovare e cila përmban një influencë të fuqishme parimore dhe angazhueshmërisht ndërkombëtar. Tashmë mjafton se pak kohë më parë dhe tre vjet më parë, serbët kishin masakruar e vrarë djalin e veprimtarit të LDK-së, dr. Bujar Bukoshi. Tanimë, me çfarë po duket, një orientim dhe gjendje e caktuar sa i përket platformës politike kosovare. Tashmë jo vetëm se drejt Beogradit duket se do të lëvizë jo më shumë një bisedim po më pak se një marrëveshje. Kjo e bën akoma më të vështirë ndikimin e kundërkrahut. Tanimë, sërish për pak kohë me radhë, duket se pretendimet e politikës kosovare dhe radikalëve të saj duket se po rreshtohen nga një lloj disipline dhe përgjegjësie. Ka qenë evidente dallimi mes me saktësi sërbe. Me realizuar këtë përpara gjatë këto dite ndërruan në pikë të qëndrimeve dhe qëndresës. Ajo çfarë mund të kërkohej sot është një presion më i madh i bashkësisë ndërkombëtare që të mos bjerë në kurthin e lojës serbe. Madje të mos jetë e çuditshme që presidenti amerikan, Klinton, po të mbërrijë në këtë fund të majit në konferencën e Oslos në Stamboll, të shpallë ndonjë nismë me sponsor amerikan. Është preferencë amerikane që çështja e Kosovës të zgjidhet po me presion amerikan e në mënyrë që nëse Millosheviçi dështon të japë rezultate sa pas samitit të fshehtë amerikano-rus në Kretë, amerikanët të mos duken të pafuqishëm nga Mosha. Takimi me urgjencë i javës së kaluar midis presidentit serb, Slobodan Millosheviç, ku u bënë marrëveshje e para u mbyllim duket se do të marrë një takim të dytë me paralajmërimin se trysnia amerikane do të jetë më e fortë. Megjithatë, përkundër gjithë kësaj, në këtë klimë të re vizitash, bisedimesh e trysnish, Tani mund të thuhet se çelësi i zgjidhjes së krizës varet edhe nga Tirana, ashtu siç e kemi thënë edhe më parë. Tani mund të thuhet se më e pakta që duhet të bëjë qeveria e Tiranës është që t'i kërkojë më shumë politikës kosovare që mos e çojë veten në kurthin e emisionit të qeverisjes. Së pari, Demaçi është i detyruar që të mos e ketë kurrsesi më statusin e forcës eventuale siç qeveria e Tiranës, duke ndarë në tërësi drejt e saj në një lloj organizimi. Tashmë duke u kryer përsëri në sfondin e pavarësisë, rrezikimit për shkallën e lartë të papranimitin ndërkombëtar. Tashmë nuk duhet të thuhet se kërkohet vetëm një lloj platforme me një shkallë të lartë pragmatizmi, por se kërkohet mbi të gjitha qartësi politike. Tanimë duket se përllogariten jo vetëm interesat e faktorëve shqiptarë në Kosovë, por edhe të vetë shqiptarëve në rajon. Serbët nuk kanë asnjë shans për çfarëdo fitore ushtarake në Kosovë dhe qeveria e Beogradit duket e detyruar që t'i lëshojë pe. Kjo nga një anë, me një riangazhim të Tiranës që me sa duket do të jetë sfida e ditëve në vijim. Tanimë, ndoshta janë hedhur bazat e para të atij kompromisi që nëse është i ndershëm do të ishte në interes të të gjithë. Në fund, e gjithë kjo sjellje e Tiranës dhe e gjithë shqiptarëve në rajon, që ka rëndësi të madhe. Pasi siç është thënë shumë herë, shqiptarët në Kosovë nuk kanë nevojë më për trimëri, por për politikë të mençur.